ادامه از صفحه یک:
۲-تا چه حد در انتخاب مدیران عامل دو باشگاه استقلال و پرسپولیس وسواس به خرج داده میشود؟ این افراد چه میزان نسبت به مدیریت باشگاههای ورزشی توانمند و از نظر دانش و تجربه، شرایط مدیریت تیمهایی در این سطح را دارند؟
۳-ارزیابی مشخصی از اقدامات صورت گرفته توسط مدیران عامل انتخاب شده وجود دارد؟ تصمیمات و حضور این افراد تا چه حد تبعات مثبت و منفی به همراه داشته است؟
۴-چه فعالیتهای ساختاری برای این دو باشگاه از سوی مدیران عامل انتخاب شده، مدنظر قرار گرفته و آیا در طول مدت کوتاه مدیریتی هر یک از این افراد، امکان اقدامات پایهای برای حل مشکلات کلان دو باشگاه وجود داشته است یا خیر؟
۵-آیا صرفا توان مالی و فعالیت اقتصادی برای حضور در هیئت مدیره یا انتخاب به عنوان مدیرعامل باشگاههایی نظیر استقلال و پرسپولیس کافی است؟
۶-شاخصهای انتخاب مدیرعامل و اعضای هیئت مدیره در باشگاه استقلال و پرسپولیس چیست؟
۷-چه اتفاقی رخ میدهد که مدیران این دوباشگاه پس از مدتی فعالیت به این احساس دست پیدا میکنند که فضا برای ادامه فعالیتشان وجود ندارد؟ مگر نه اینکه قبل از قبول مسئولیت باید نسبت به مشکلات تیم و شرایط مدیریتی حاکم بر این باشگاهها اشراف پیدا کرده و از مسائل مختلف آن مطلع باشند؟
۸-سهم وزارت ورزش و جوانان، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، وزارت اموراقتصادی ودارایی، وزارت فرهنگ و ارشاداسلامی و سازمان برنامه و بودجه به عنوان اعضای مجمع عمومی و رسمی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس، در انتخاب اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل این دو باشگاه چیست؟
۹-آیا این وزارتخانهها سهم خود را در سوءمدیریتهای اعمال شده در این باشگاهها به واسطه انتخاب افراد نابلد به عنوان مدیرعامل و عضو هیئت مدیره، میپذیرند؟
۱۰-اصلاح الگوی مدیریتی در ورزش ایران از چه زمانی کلید خواهد خورد تا شاهد حضور افراد تحصیلکرده و مجرب در سطح اول ورزش کشور ازجمله مدیریت دو باشگاه استقلال و پرسپولیس باشیم؟
منبع: خبرآنلاین